PRAKTIJK VOORBEELDEN

Voorbeeld 1
Simon en Erica zijn 10 jaar samen en hebben 2 kinderen, Elske (5) en Pieter (3). Simon werkt op kantoor als boekhouder en Erica werkt als verpleegkundige in het ziekenhuis. Elske gaat naar de basisschool en Pieter gaat naar een gastouder.

Bij Simon op het werk zijn er problemen, hij dreigt zijn baan kwijt te raken door de aanstaande bezuinigingen. Deze situatie brengt stress met zich mee en deze is thuis merkbaar. Simon wordt steeds kribbiger waardoor bij beiden de behoefte om samen wat te ondernemen afneemt. Ook is Simon wat feller tegen de kinderen dan hij eigenlijk zou willen. Hierom neemt Erica het grootste deel van de opvoeding voor haar rekening. Erica voelt zich overbelast maar wil dit niet aan Simon laten merken omdat hij het al zo zwaar heeft. Ze vult haar dagen met werken, zorgen voor de kinderen en spreekt ’s avonds af met een vriendin of gaat sporten.[read more=”Lees meer…” less=”Lees minder…”]

Hoewel de kinderen erg aan Erica hangen luisteren ze slecht naar haar. Simon grijpt soms in als hij het te ver vindt gaan. Van school en van de gastouder horen Simon en Erica dat het heel goed gaat met de kinderen. Toch valt het beroep dat de kinderen thuis op hen doen zwaar.Beiden zijn ze het erover eens dat ze in een neerwaartse spiraal zitten maar het lukt ze niet om verbetering in de situatie aan te brengen, ondanks alle goede voornemens.

Ze komen bij Psydes met de vraag meer rust in hun leven te krijgen. Daarnaast willen ze weer op één lijn komen in de opvoeding van de kinderen, beiden vinden ze dat de ander hierin moet veranderen. Eenmaal in gesprek met de begeleider van Psydes wordt voor beiden duidelijk wat er bij de ander speelt. Door de vragen die gesteld worden zijn ze beter in staat om naar de situatie van de ander te kijken. Zo blijkt de spanning die Simon ervaart niet alleen het dreigende verlies van zijn baan te zijn. Hij heeft het gevoel dat hij zijn gezin niet geeft wat het nodig heeft als zijn inkomen weg zou vallen.

Erica neemt de zorg op zich voor de kinderen, niet alleen om Simon te ontlasten maar vooral om niet bij de situatie stil te hoeven staan. Door maar door te draven in de zorg voor de kinderen, huishouden, werk en sociale contacten verstopt Erica haar verdriet. Van de begeleider krijgen ze de opdracht om samen een toren te bouwen met verschillende materialen. Al snel wordt duidelijk dat ze beiden een andere kijk hebben op het bouwen van een toren. Simon wil zo hoog mogelijk terwijl Erica juist een brede basis wil waardoor de hoogte niet bereikt kan worden. Zo komen ze tot de ontdekking dat door weinig te communiceren de opdracht mislukt. Beiden hebben andere verwachtingen en door dit niet uit te spreken ontstaan er irritaties. Dit herkennen ze in de situatie thuis. Daar zeggen ze ook weinig tegen elkaar en hebben stille verwachtingen van de ander.In de oefening kunnen ze oefenen met hoe ze hun behoeftes aangeven en wat daarin effectief is en wat niet. Zo leren ze dat het helpt om de ander te vertellen wat hen bezighoudt en dat ze er baat bij hebben als ze de ander om hulp vragen.

[/read]

Voorbeeld 2
Dewi is een meisje van 14 jaar wat door haar ouders gestuurd wordt. Haar ouders vinden dat Dewi moet veranderen, ze willen dat ze beter naar haar ouders gaat luisteren en haar schoolprestaties verbeteren. Dewi wil vooral van het gezeur van haar ouders af.

In het eerste gesprek worden zowel Dewi als haar ouders uitgenodigd. De ouders doen uit de doeken wat ze vinden dat er moet veranderen en Dewi houdt haar mond. Vooral de moeder van Dewi ergert zich aan deze houding en de spanningen in het gezin worden merkbaar in de kamer. Door de manier van vragen stellen lukt het om Dewi haar kant van het verhaal te laten vertellen. Zo ervaart ze dat ze niets goed kan doen en dat het haar ouders niets kan schelen wat er in haar omgaat. [read more=”Lees meer…” less=”Lees minder…”]

Alle gezinsleden wordt gevraagd om naar de positie van de ander te kijken en te onderzoeken wat zij zelf kunnen veranderen om de situatie thuis beter te laten gaan. Er wordt ook geoefend. Er wordt een raadsel voorgelegd. Aan het gezin de opdracht dit raadsel op te lossen. Al snel wordt duidelijk dat moeder een bepalende factor is in het gezin. Vader volgt moeder maar Dewi heeft haar eigen ideeën. Alle ideeën worden uitgeprobeerd en zo komt moeder tot de ontdekking dat er meerdere wegen zijn die naar Rome leiden. Vader ontdekt dat zijn dochter beter functioneert als hij haar een compliment geeft. Dewi merkt dat als ze de ruimte krijgt ze ook bereid is om te luisteren naar de tips van haar ouders.

Het gezin neemt de handvatten mee naar huis en probeert deze uit. Zodoende ontstaat er vaker een gesprek over problemen waar tegenaan gelopen wordt. Het lukt steeds vaker om iedereen te laten zeggen wat hij/zij belangrijk vindt en samen komen ze tot een goed compromis.

[/read]

Voorbeeld 3
Mirjam is een alleenstaande vrouw van 32 jaar. Ze werkt als verkoopmedewerkster in een winkel. Ze heeft 2 goede vriendinnen en een handjevol kennissen waarmee ze blij is.Mirjam ergert zich echter aan haar impulsiviteit. Zo kan ze naar klanten soms onbedoeld kortaf zijn wat al tot een waarschuwing van haar leidinggevende heeft geleid. In het weekend drinkt ze soms meer alcohol dan ze zou willen, hierdoor voelt ze zich de volgende dag vaak rot. Ook vind ze het tijdens een date moeilijk om haar grens aan te geven en beland ze soms met haar date in bed ook al wil ze dit liever niet. Mirjam wil leren om minder impulsief te zijn waardoor ze haar vriendelijkheid kan behouden en mate kan houden in haar alcoholgebruik. [read more=”Lees meer…” less=”Lees minder…”]

In de gesprekken komt naar voren dat Mirjam moeite heeft om aan te voelen hoe hoog haar spanning oploopt. Eenmaal met een hoge spanning lukt het haar niet meer om overzicht over de situatie te behouden, rustig te reageren of grenzen te stellen. Door het niet stellen van haar grenzen verafschuwt ze zichzelf achteraf. Tijdens de sessie krijgt Mirjam de opdracht om te jongleren met 3 ballen. Ze heeft dit nog nooit gedaan maar is gemotiveerd om dit te gaan oefenen. Zonder de instructie af te wachten gaat ze aan de slag. Het blijkt moeilijker dan ze dacht. Ze wordt boos op zichzelf en na 8 pogingen besluit ze te stoppen. Ze zegt dat het jongleren minder leuk is dan ze dacht en haar motivatie is verdwenen. Door haar aanpak onder de loep te nemen ziet Mirjam dat haar enthousiasme een teken van hoge spanning is. Hierdoor verliest ze het overzicht over haar mogelijkheden. Ze wacht de instructie niet meer af en vraagt tussendoor ook niet om hulp.

Door bewust te zijn van haar spanning lukt het Mirjam beter om stil te staan bij wat ze nodig heeft. Zo kan ze de hulp wel aannemen en is ze bereid het nog eens te proberen. Door de hulp die ze krijgt merkt ze dat ze stapje voor stapje steeds wat dichter bij het uiteindelijke jongleren komt. Dit wordt gekoppeld naar haar dagelijks leven. Daarin ziet ze dat ze zich door haar enthousiasme laat meevoeren. Op een date begint ze meteen met veel praten en geeft zodoende meer prijs dan ze zou willen. Hierdoor wekt ze verkeerde verwachtingen en vind het aan het eind van de avond moeilijk om nee te zeggen. Door zich aan het begin van de date iets meer afwachtend op te stellen en de ander aan het woord te laten merkt ze da ze zelf kan nadenken wat ze over zichzelf wil vertellen en wat ze van de date vindt. Hierdoor maakt ze een betere afweging voor zichzelf en wekt ze geen verwachting bij de ander. Ook op haar werk geeft ze sneller bij haar collega’s aan als ze zich gespannen voelt. Zodoende worden taken beter verdeeld en voelt Mirjam zich rustiger. Ze kan zodoende ook rustiger naar haar klanten reageren.

Op stap met haar vriendinnen heeft Mirjam gemerkt dat ze snel drinkt. Na een paar wijntjes raakt ze aangeschoten. Eenmaal aangeschoten is het voor haar lastig grenzen te stellen en drinkt ze door totdat ze dronken is. Door de begeleiding heeft ze geleerd om wat rustiger te drinken en tussendoor frisdrank te nemen. Hierdoor is ze minder snel aangeschoten en eindigt de avond niet in dronkenschap en voelt ze zich de volgende dag redelijk goed.

[/read]